تفاوت ارتینگ و گراندینگ

تفاوت ارتینگ و گراندینگ
در نگاه اول، ارتینگ و گراندینگ دو واژه مترادف هستند که گرانیدنگ بیشتر در آمریکای شمالی و استاندارد IEEE متداول است و واژه ارتینگ در اروپا و سایر مناطق جهان استفاده می شود. اما در مفهوم دقیق تر این دو واژه با هم تفاوت دارند.
از نظر فنی، اتصال مستقیم و فیزیکی به زمین به عنوان یک رسانای بسیار بزرگ ارتینگ نام دارد، در حالی که در گراندینگ، همانند آنچه در اتصال قطب منفی منابع تغذیه مدارات الکترونیک یا ایجاد مسیر برگشت جریان در مدارات قدرت مطرح است، اتصال فیزیکی به خود زمین مطرح نیست و تنها ایجاد یک نقطه پتانسیل مرجع و یا ایجاد مسیری برای برگشت جریان (نول) و کارکرد صحیح تجهیزات اهمیت دارد. بنابراین ممکن است نقطه گراند در محلی با فاصله از زمین قرار گرفته باشد یا با واسطه (امپدانس) و به طور غیر مستقیم به زمین متصل شود.
به بیان دیگر، ولتاژ نقطه ارت همواره صفر است در حالی که ولتاژ نقطه گراند ممکن است صفر نباشد. ارتینگ اتصال هادی پسیو به زمین است که با هدف ایمنی انجام می شود. هادیها و بدنه های فلزی ارت شده در حالت طبیعی حامل جریان نیستند و لذا شکل گیری جریان در سیستم ارت نشانه خطاست. در حالی که گراند شامل هادی هایی است که به طور طبیعی حامل جریان هستند (در قدرت سیم نول و در الکترونیک سیم منفی). گراندینگ برای ایجاد مسیر بازگشت جریان و حفاظت مدار کاربرد دارد.
یکی ازنکات مهم دیگر، تفاوت محل ارت و گراند در مدارات ترکیبی قدرت و الکترونیک است. در این مدارات، هر چند اتصال زمین مدارات قدرت و زمین یکی نشان داده می شود، ولی باید توجه داشت که اتصال زمین بخش الکترونیکی و قدرت از هم ایزوله هستند، زیرا افزایش پتانسیل نقطه زمین در مدارات قدرت ممکن است موجب تخریب مدارات الکترونیکی شود.



دفتر تهران

تهران، خیابان پاسداران، بوستان 7 شماره 167 ، واحد 404

26656489 & 021-26656483


کارخانه

تهران، پاکدشت، شهرک صنعتی عباس آباد، بلوارابن سینا، کوشاوران، کوی 16، شماره 2591

021-36426234-6